چون اين كلمه بطور مطلق و بدون قيد وارد شده لاجرم لازم است آن را بر رضاع معهود متعارف كه ارضاع و شير دادن زن در حالت حيات باشد حمل نمود . 2 - ادلّه لفظيّه دلالت دارند كه ارضاع بايد با اختيار مرضعه صورت گيرد چنانچه آيه شريفه و امهاتكم اللاتى ارضعتكم بر آن دلالت دارد زيرا لفظ [ ارضاع ] از باب افعال است و در محلّش مقرر است كه افعال در اين باب ناشى از اختيار مىباشند . 3 - اگر تمام ارضاع در حال حيات صورت گيرد قطع و يقين به نشر حرمت پيدا مىشود و در غير اين صورت چون شك در حصول حرمت است لاجرم استصحاب بقاء حليّت مقتضى است رضاع شرعى تحقق نيافته باشد . قوله : فلو ماتت فى اثناء الرضاع : ضمير در [ ماتت ] به مرضعه راجع است . قوله : فاكمل النصاب ميتة : محتمل است كلمه [ اكمل ] به صيغه معلوم بوده و ضمير فاعلى به [ مرتضع ] راجع باشد و ممكنست به صيغه مجهول قرائت گردد ولى ظاهر احتمال اول بهتر باشد و بهرتقدير مقصود از [ نصاب ] تعداد و دفعات معتبر در رضاع است و آن پانزده يا ده بار مىباشد و كلمه [ ميّتة ] منصوبست تا حال از [ مرضعه ] باشد . قوله : و ان تناوله اطلاق العبارة : ضمير منصوبى در [ تناوله ] به [ اكمال النصاب حالكونها ميتة ] راجع بوده و مقصود از [ عبارت ] عبارت متن مصنف ( ره ) مىباشد .